PRZYCIĄGANIE SIĘ STATKÓW W KANALE

Dwa statki o podobnej wielkości, z których jeden wyprzedza drugi, mają tendencję do przyciągania się. Na zjawisko to ma wpływ szereg elementów takich jak: szybkość statków, ich wielkość, zanurzenie, głębokość w danym miejscu, kształt dna oraz wzajemna odległość od siebie.

Poniżej przedstawiono 9 faz wyprzedzania statku A przez statek B.
FAZA I – w tej fazie statek B będzie odpychany od statku A. Zjawisko te ustąpi wówczas gdy dziób statku B osiągnie okolice połowy statku wyprzedzanego A.

FAZA II – w tej fazie dziób statku B będzie przyciągany do statku A, potęgując wzrost siły odpychającej rufę statku B. Siły te tworzą silny moment obracający statek B w kierunku statku A.

FAZA III – w tej fazie w wyniku przesuwania się statku B do przodu siłą przyciągająca dziób będzie rosła, a siłą działająca na rufę malała.

 

FAZA IV – kiedy rufa statku B znajduje się w mniej więcej w odległości 1/3 długości statku za rufą statku A, zacznie na nią działać siłą przyciągająca rufę.

FAZA V – kiedy statki znajdują się na równej wysokości, siła przyciągania działająca na dziób zacznie maleć, natomiast siła działająca na rufę wzrośnie.

FAZA VI – kiedy dziób statku wysunie się około 1/4 długości statku przed dziób statku A, zacznie na niego działać siła odpychająca w prawo, podczas kiedy siła przyciągająca rufę będzie w dalszym ciągu duża.

 

FAZA VII – w trakcie dalszego przesuwania się statku B do przodu będą oddziaływały te same siły jak w fazie poprzedniej, w tym, że siły te będą malały.

FAZA VII – kiedy statek B wysunie się w przód tak, że jego rufa będzie w odległości około 1/3 długości statku od dziobu statku A, wówczas zarówno na jego dziób i rufę będą działały już słabe siły odpychające.

FAZA XI – w tej fazie działają te same siły co w fazie VII i będą one towarzyszyć do ukończenia manewru wyprzedzania przez statek B.

Opracowano na podstawie: W. LEKKI Manewrowanie statkiem. Wydawnictwo Komunikacyjne Warszawa 1955.