STATEK – urządzenie pływające o napędzie mechanicznym lub bez napędu mechanicznego, w tym również prom, wodoloti poduszkowiec, przeznaczone lub używane na śródlądowych drogach wodnych do:

  • przewozu osób lub rzeczy,
  • pchania lub holowania,
  • inspekcji, nadzoru nad bezpieczeństwem ruchu żeglugowego lub szkolenia,
  • ratowania życia lub mienia,
  • połowu ryb,
  • wykonywania prac technicznych, utrzymania szlaków żeglugowych lub eksploatacji złóż kruszyw,
  • uprawiania sportu lub rekreacji,
  • celów mieszkalnych, biurowych, gastronomicznych, hotelowych lub warsztatowych, a także jako przystanie pływające, doki lub zakłady kąpielowe;

 

HOLOWNIK – statek o napędzie mechanicznym przeznaczony albo przystosowany do holowania innych statków;

PCHACZ – statek o napędzie mechanicznym przeznaczony albo przystosowany do pchania innych statków;

PROM – statek o napędzie mechanicznym albo bez napędu mechanicznego przeznaczony do przewozu osób lub ładunków z jednego brzegu drogi wodnej na drugi;

SCALONE MATERIAŁY PŁYWAJĄCE – konstrukcję przystosowaną do pływania niebędącą statkiem, w szczególności tratwy, sprzężone łodzie flisackie lub beczki;

STATEK BEZ NAPĘDU MECHANICZNEGO – statek nieposiadający mechanicznych urządzeń napędowych, przeznaczony do przemieszczania w zestawie pchanym, holowanym lub sprzężonym;

STATEK O NAPĘDZIE MECHANICZNYM – każdy statek wprowadzany w ruch przez mechaniczne urządzenie napędowe, z wyjątkiem statków, których mechaniczne urządzenie napędowe jest używane tylko do małych przemieszczeń w portach albo do zwiększenia sterowności statków;
Statkiem o napędzie mechanicznym jest statek posiadający mechaniczne urządzenia napędowe, niezależnie od sposobu ich zamocowania.

STATEK PASAŻERSKI – statek o napędzie mechanicznym przeznaczony albo przystosowany do przewozu więcej niż 12 pasażerów;

LODOŁAMACZ – statek o napędzie mechanicznym przeznaczony do łamania lodów;

ŁÓDŹ PRZEWOZOWA – statek o napędzie mechanicznym albo bez napędu mechanicznego przeznaczony do przewozu nie więcej niż 12 pasażerów z jednego brzegu drogi wodnej na drugi;

MAŁY STATEK – statek, którego długość kadłuba jest mniejsza niż 20 m, a iloczyn długości, szerokości i zanurzenia nie przekracza 100 m3, z wyjątkiem:

  • promów,
  • statków przeznaczonych do przewozu więcej niż 12 pasażerów,
  • holowników lub pchaczy,
  • lodołamaczy,
  • statków przeznaczonych lub używanych do wykonywania prac technicznych, utrzymania szlaków żeglugowych lub eksploatacji złóż kruszyw – niezależnie od długości ich kadłuba oraz iloczynu długości, szerokości i zanurzenia;

ZESTAW HOLOWANY – jeden albo więcej statków lub scalonych materiałów pływających holowanych przez holownik;

ZESTAW PCHANY – sztywno lub elastycznie połączone statki, z których przynajmniej jeden znajduje się przed pchaczem;

ZESTAW SPRZĘŻONY – statki połączone burtami, z których żaden nie znajduje się przed statkiem o napędzie mechanicznym napędzającym te statki.

OBIEKT PŁYWAJĄCY – statek nieprzeznaczony do uprawiania żeglugi, wykorzystywany do celów mieszkalnych, biurowych, gastronomicznych, hotelowych, warsztatowych, jako przystań, dok albo zakład kąpielowy;

PORT MACIERZYSTY – port, który armator wskazał jako miejsce stałego postoju statku;

SZLAK ŻEGLOWNY – pas wody przeznaczony do żeglugi;

GŁĘBOKOŚĆ TRANZYTOWA – najmniejszą głębokość szlaku żeglownego określonego odcinka drogi wodnej

WYPADEK ŻEGLUGOWY – zdarzenie związane z ruchem lub postojem statku, w wyniku którego nastąpiło uszkodzenie ciała powodujące rozstrój zdrowia lub śmierć człowieka, uszkodzenie mienia znacznej wartości albo poważną awarię w rozumieniu przepisów Prawa ochrony środowiska;

DOKUMENT BEZPIECZEŃSTWA STATKU – unijne świadectwo zdolności żeglugowej, tymczasowe unijne świadectwo zdolności żeglugowej, świadectwo zdolności żeglugowej i uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej;

DOKUMENT DOPUSZCZAJĄCY STATEK DO ŻEGLUGI – dokument bezpieczeństwa statku albo inny dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego albo państwa trzeciego, potwierdzający dopuszczenie statku do żeglugi po wodach śródlądowych tego państwa.

ŚWIADECTWO OPERATORA RADIOWEGO – świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej żeglugi śródlądowej

USŁUGA INFORMACJI RZECZNEJ (RIS) – zharmonizowane usługi informacyjne wspierające zarządzanie ruchem i transportem w żegludze śródlądowej;