ŚWIADECTWO ZDOLNOŚCI ŻEGLUGOWEJ STATKU
Unijne świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się dla:
1) statków o długości nie mniejszej niż 20 m,
2) statków, których iloczyn długości, szerokości i zanurzenia jest nie mniejszy niż 100 m3,
3) holowników i pchaczy przeznaczonych odpowiednio do holowania lub pchania statków, o których mowa w pkt 1 i 2 lub statków do wykonywania prac technicznych, utrzymania szlaków żeglugowych lub
eksploatacji złóż kruszyw lub przemieszczania takich statków w zestawach sprzężonych,
4) statków przeznaczonych do przewozu ponad 12 pasażerów,
5) statków przeznaczonych wykonywania prac technicznych, utrzymania szlaków żeglugowych lub eksploatacji złóż kruszyw
Unijne świadectwo zdolności żeglugowej uprawnia do żeglugi po polskich śródlądowych drogach wodnych lub śródlądowych drogach wodnych innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich, w danym rejonie pływania.
Świadectwo zdolności żeglugowej i uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się na czas oznaczony w zależności od rodzaju statku, nie dłuższy jednak niż:
1) 5 lat – w przypadku statku o napędzie mechanicznym;
2) 10 lat – w przypadku statku bez napędu mechanicznego.
W przypadku gdy świadectwo zdolności żeglugowej albo uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej zostało utracone lub uległo zniszczeniu, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał to świadectwo, wydaje jego duplikat, na wniosek armatora.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach statek nieposiadający świadectwa zdolności żeglugowej albo uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej może być dopuszczony do jednorazowej podróży niezwiązanej
z eksploatacją na podstawie jednorazowego zezwolenia wydanego przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego dla miejsca rozpoczęcia podróży.
W zezwoleniu określa się drogę wodną, warunki uprawiania żeglugi i termin ważności zezwolenia.
Statek, któremu cofnięto świadectwo zdolności żeglugowej albo uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej w czasie podróży z przyczyn:
– uszkodzenia kadłuba statku lub jego urządzeń zagrażającego bezpieczeństwu żeglugi;
– przebudowy statku powodującej zmianę jego charakterystyki;
– utraty lub zawieszenia ważności dokumentów (zaświadczenie o pozytywnym wyniku inspekcji technicznej, świadectwo pomiarowe, decyzje Transportowego Dozoru Technicznego oraz dokument przeglądu technicznego), które stanowiły podstawę do wydania dokumentu bezpieczeństwa statku;
– gdy stan techniczny statku nie odpowiada warunkom, które stanowiły podstawę do wydania dokumentu bezpieczeństwa statku.
może być dopuszczony na podstawie zezwolenia dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej do jej zakończenia, jeżeli nie zagraża to bezpieczeństwu żeglugi lub środowisku. W zezwoleniu określa się drogę wodną, miejsce zakończenia podróży, warunki uprawiania żeglugi i termin ważności zezwolenia.
Dokument bezpieczeństwa statku cofa, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla miejsca, w którym znajduje się statek w czasie stwierdzenia utraty zdolności żeglugowej, zawiadamiając niezwłocznie o tym fakcie armatora statku i organ, który wydał ten dokument.
